به نام خالق بی همتا
مخاطب خوب من ! سلام !
از اینکه این سه شب اومدی خیلی خیلی ممنونم .
مسئله ای که نمی دونم دقیقا از کی گریبانگیر نسل جوان شده سطحی نگری در امور ! عدم اندیشه و فکر در باورها و اعتقادات ! منو وادار کرد تا نذرم رو اینجا ادا کنم . در وبلاگ !
به قول بزرگی انسان چیزی نیست جز اندیشه ! حالا این اندیشه رو از انسان بگیرن چه اتفاقی میفته ؟؟؟؟؟
اندیشیدن یه مقام یه مدرک نیست اندیشیدن یه سبک زندگیه که با گذشت زمان بالغ میشه و رشد می کنه !
حذف اندیشیدن از الگوریتم انجام کارهای روزمره تا اهداف بزرگ عامل فساد انسان به عنوان سلول جامعه و خود جامعه به عنوان پیکر اصلی می شه .
میشه آثار شوم سطحی نگری رو در همه زمینه ها دید
در فرهنگ در ادبیات در موسیقی در روابط انسانی و . . . و در باورهای مذهبی !
سالهاست ( شاید از زمانی که من یادم میاد ) با شنیدن عاشورا و حسین (ع) یاد گریه اشک تنهایی و ضعف و نتوانستن خون و مراسم نوحه و عزاداری میفتیم !
چرا فقط همینا ؟ چرا ؟ چرا بسیار کم از قدرت و صلابت حضرت زینب گفته میشه و بیشتر سعی شده جنبه ی خواهر بودن اون حضرت رو نشون بدن . خواهری که عزاداره شهادت برادرش ( به فجیع ترین شکله ) چرا؟
چرا از دست بریده حضرت عباس بیشتر مطلب شنیدیم تا از جوانمردی و ایمان محکم او به خدا و شناخت صحیح او از امام زمانش ؟؟؟؟؟؟؟
چرا به زیبایی قمر بنی هاشم آنقدر پرداختیم که کاملا دید روشن و اندیشه عمیق این جوان رو ( جوان همراه با تمام آرزوها و افکار و تمناهای جوانی ) پوشیده شده ؟ چرا ؟
مگر حادثه کربلا اتفاق افتاد و ماندگار شد چون این حضرات زیبا بودند و یا به خاطر زیبا بودن و خوش تیپ بودن این بزرگان حادثه کربلا اشک رو به چشم میاره و روح رو به اندیشیدن وا می داره ؟ آیا صرفا اشک برای تشنه شهید شدن کافیه ؟ رسالت ما زاری و اشک بر این مسائله ؟ واقعا رسالت ما چیه ؟
دوستان عزیز !
اگر کسی حقیقت وجود این بزرگان و مصائب اونها رو حس کرده باشه ( به حد ظرفیت خودش ) با شنیدن نام عاشورا امام حسین چه در محرم و چه در ماه های دیگر سال اشک به چشمهاش میاد و دیگه نیازی به توضیحات پست و حقیرانه اکثریت قریب به اتفاق مداحان برای بیرون آوردن اشک از نهانخانه ی دل آدمها نیست ! اگر درک کرده باشیم !
اگر هم درک نکردیم اشک ما جز فریب ساده و ریایی بیش نیست چرا که اشکی که از سویدای دل نباشه یعنی برای ثوابهای گفته شده هست و بس و چه دردآور که شیعه چنین باشه !!!!!
کار شیعه به کجا رسیده ؟ به جایی که با توصیفات زبون و ذلیل از بزرگوراری چون امام حسین یا حضرت زینب و بزرگان دیگه اسباب و وسائل ورود بی زحمت و رنج به بهشت رو برای خودش فراهم کنه !!!!!!
فریاد از این درد فریاد از این زجر . . .
به خدای محمد (ص) قسم که اشکهایی که از دل سرد و بی درک و بی فهم اومده ذره ای ارزش نداره مثل بدنی که روح نداره ! آیا میشه از پیکر بی روح انتظار عمل مثبت و مفیدی داشت ؟؟؟؟
در پاسخ به دوست گرامی و همراه وفادار " پیمان "
فرمودید این پیام رو شفاف بگم !
دوست من ! همونطور که شما گفتید این پیام منحصر به زمان و مکانی خاص نیست . آیا میشه چنین کیفیتی رو در قالب کوچک کلمات محدود کرد ؟ وانگهی که من به قدر ظرف وجود خودم می فهمم نه بیشتر
من می تونم به اندازه ظرف وجودی خودم بگم که خاموش نبودن در برابر ظلم اولین درسه ! ظلم محدود به ظلم ظالم به مظلوم نیست !
گاهی ما هم ظالمیم هم مظلوم . به خودمون ظلم میکنیم که وسایل رشد و تکامل رو برای خودمون فراهم نمیکنیم و اگه فراهم هست استفاده نمی کنیم !
دوم اینکه باطل رو توجیه نکنم . و حق رو از آدمی که سخن حق می گه نشناسم . شاید عمر سعد به عنوان صحابه پیامبر مراد خیلی ها بوده ! اما وقتی یاد بگیریم کلام حق رو بشناسم به واسطه ی خود حق نه افراد گرفتار مه تردید و شک ( چون ابن سعد ها ) نمی شیم .
در این باره صحبت بسیاره اگه مایل بودید در فضایی دیگه می تونیم تبادل نظر کنیم .
در مورد منبع این مطالب کتاب " حسین وارث آدم " که من دو بخش شهادت و پس از شهادت رو خلاصه کردم . اگر در ابتدا نیاوردم نام منبع رو صرفا برای این بود که مخاطب بی هیچ قضاوت و پیش داوری بخونه . به کلام نگاه کنه و منظور نه به گوینده کلام !
در راستای احترام به بزرگان دین . اگه منظور شما نوشتن القابی مثل امام و یا نوشتم علیه السلام بوده . من هم معتقدم باید این احترام ها باشه . اگر در متن ندیدی به خاطر این بود که من بایستی امانت رو رعایت می کردم در نوشتن و خلاصه کردن متن . از طرفی وقتی از عظمت امام حسین صحبت میشه از روح این بزرگوار قبول کنید القابی چون حضرت و امام هم کوچک کم ارزش می شن . سلام جاودانه خدا و خوبان عالم بر او هست تا روز قیامت پس خرده نگیر اگر سلام بی ارزش و بی آگاهی خودم رو پس از اسم با شکوهش نیاوردم !
دوست محترم ! آقا حمید !
از اینکه این سه شب اومدی و خوندی و مطمئنم فکر کردی ممنونم ! در راستای آروزی خوب شما من هم آروز می کنم خدا خوب زیستن رو به ما یاد بده چرا که خوب مردن پس از خوب زیستن میاد !امیدوارم ارتباط شما قطع نشه و این ارتباط فکری با گذشت زمان عمیق تر و وسیعتر بشه .
دوست محترم ! آقای محمد صادق !
از پیگیری سه شب شما هم ممنونم ! و البته از نظرات خوب شما که حاصل درست خوندن مطالب بود . امیدوارم موهبت درک حقیقت رو خدا به تمام ما عنایت کنه . اما این بخشی از رسیدن به این موهبته نیمه ی دیگر اون تشنه واقعی بودنه . تلاش کردن در راه رسیدنه ! خسته نشدن و صبور بودنه . امیدوارم تمام ما از صابرین باشیم . از حضور موثر شما ممنونم !
دوست خوبم ! تنها !
از اینکه این سه شب وفادارنه اومدی ممنونم ! نذر من وقتی ادا میشه که برق آگاهی در چشم حداقل یه نفر بدرخشه . از اینکه با اومدنت کمک کردی نذرم ادا بشه ممنونم .
لاله عزیزم !
نیروی محرکه و حامی من ! سلام ! اگر چه خودت در جریان تمام نوشته ها بودی پیش از نوشتن در وبلاگ اما باز هم اومدی و با اومدنت و نقدهای مفیدت چه در وبلاگ و چه در گفتگو هامون کمک بزرگی به من کردی . ممنونم !
نیره عزیزم !
اندیشیدن آغاز حرکته ! نوشته تو انرژی دو چندان به من داد و فهمیدم به ذره ای از هدفم رسیدم ! خدا رو شکر میکنم که بذر فکر رو با گلچین کردن این مطالب در دل مخاطبم کاشتم و این بزرگترین آرزوی منه ! از حضورت ممنونم . می دونی که . . .
دوست محترم ! آقا ناصر !
از اینکه اومدی و خوندی ممنونم ! نظر شما منو شرمنده کرد . امیدوارم بازم هم تشریف بیارید .
دوست گرامی ! جناب " شیر مرد "
می دونم تا شب دوم اومدید و همراهی کردید . از این همراهی ممنونم . امیدوارم مطلب شب سوم رو هم خونده باشی . ازاینکه از این کار استقبال کردید و موجبات نیرو و انرژی شدید برای ادامه راه ممنونم .
دوست گرامی !آقا نصرت !
ممنونم که سه شب رو تشریف آوردی . البته من همچنان شرمنده شب سوم هستم . شاید فکر کنی خیلی کند ذهنم اما من حقیقتا منظور شما رو از عشق رو زخمی نکن نفهمیدم. گستره این کلمه از عرش هست تا فرش . هر زخمی هم بد نیست . خوب این میشه که من درست منظورتون رو متوجه نمی شم . اگر دوست داشتید بیشتر توضیح بدید . ممنونم
دوست گرامی " یک دوست "
ممنونم که اومدید . اگر ما آدمها بدونیم چقدر در قبال هم رشد هم مسئولیم . هرگز بد هم رو نمی خواهیم و هرگز کاری نمی کنیم تا موجبات سقوط هم رو از درجه انسانی به حیوانی فراهم کنیم . دولت دوستیتان مستدام !
دوست گرامی " آشنا "
از توجه شما به وبلاگ خوشحالم چرا که با استناد به وبلاگتون اهل اندیشه هستید . من مشتاق ارتباط انسانی فکری و روحی هستم . در شرایطی که قحط جود است آبروی خود نمی باید فروخت . . . . نقد مثل تیغ باغبانی می مونه که با اون گیاه رو هرس میکنه و زوائد رو قطع میکنه . اگرچه تیز اما باعث رشد و بالندگیه گیاهه . اگر این تیغ به دست باغبانی هوشمند و با تجربه باشه چه بسا گلستانهای بسیاری به وجود بیاد اما وای از زمانی که به دست باغبان کج فکر و کج اندیش باشه .. . به خدا پناه میبریم از اون روز که چه گلستانهایی خزان و بی بار بشه .
دوست عزیز ! سارا خانوم !
ازاینکه آگاهی از دل شما به سراچه چشمتون اومد خوشحالم . امیدوارم اشک شما که همراه با درک و شعور بوده جاویدان در اعمال شما بدرخشه ! ممنونم که اومدید .
چکاد و شیدای عزیز
از اینکه مطلب رو خوندید خوشحالم و از اینکه لذت بردید بیشتر خوشحالم. امیدوارم باز هم به کلبه ما سر بزنید .
دوست گرامی ! نوید خان !
نمی دونم رسیدید که مطلب رو بخونید یا نه . گویا اون زمان فرصت نداشتید . از حضورتون ممنونم .
دوست عزیز ! قاصدک !
این اسم اینو به ذهنم میاره قاصدک هان چه خبر آوردی . ازاینکه اومدی ممنونم !
آوا خانوم !
اگر از نظر شما کار نویی بوده امیدوارم اثر نو و تازه ای هم داشته باشه . از حضورتون ممنونم !
از تمام دوستانی که لمحه ای اومدند و رفتند ممنونم .
امیدوارم تاکید من به خوندن این مطالب این ذهنیت رو ایجاد نکرده باشه که میخوام تعداد بازدید کنندگان وبلاگم زیاد بشه . من تنها برای این مطالب اصرار داشتم اصرار خواهش گونه !
من باور دارم :
هر کس به جنس خویش درآمیخت ای نگار
هر کس به لایق گهر خود گرفت یار
چون جنس همدگر بگرفتند جنس جنس
هر جنس گوهر خود کرد اختیار
با غیر جنس اگر بنشیند بود نفاق
مانند آب و روغن و مانند قیر و قار
با جنس همچو سوسن و با غیر جنس گنگ
با جنس خویش چون گل و با غیر جنس خار
رو رو به جمله خلق نتانی تو جنس بود
شاخی ز صد درخت نشد حامل ثمار
چو یک شاخدرخت شدی زان دگر ببر
جویای وصل این شده ای دست از آن بدار
به نام آگاه و شاهد دل ها
مخاطب خوب من ! امشب شب سومه ! آخرین شب نذر من !
نمی دونم خوندن این مطالب چه تاثیری داشته . نمی دونم حقیقتا به نذرم عمل کردم یا نه .
تنها امیدوارم . . . امیدوارم طبق گفته های امشب زینبی باشم . قسمتی از پیام عظیم رو از
طریق این مطالب رسونده باشم اگر چه من حامل پیام نیستم . من هم شنونده ی پیام هستم تنها اون چیزی که حس کردم به عهده منه بعد از خوندن و تفکر به این مطالب رو به صورت خلاصه نوشتم
اگر چه خلاصه کردن حقیقتا سخت و دردناک بود . . .
مطلب امشب شاید روایتی متفاوت باشه از عصر عاشورا می دونم مخالف زیادی ممکنه داشته باشه و می دونم حتما هستند کسانی که موافقند برای همین فردا شب انتقاد ها و باورهامون رو به چالش می کشیم اگه دوست داشتی شما هم نظرت رو باورت رو بگو
شب سوم شب آخر
پس از شهادت
اکنون شهیدان مرده اند و ما مرده ها زنده هستیم . . .
شهیدان سخنانشان را گفتند و ما کرها مخاطبشان هستیم . . .
آنها که گستاخی آن را داشتند که - وقتی نمی توانستند زنده بمانند- مرگ را انتخاب کنند
رفتند و ما بی شرمان ماندیم صدها سال است که مانده ایم . . .
جا دارد که دنیا بر ما بخندد - مظاهر ذلت و زبونی- بر حسین و زینت -مظاهر حیات و عزت - می گرییم
و این یک ستم دیگر تاریخ است که ما زبونان عزادار و سوگوار آن عزیزان باشیم !
*******
ما وارث عزیزترین امانتهایی هستیم که با جهادها و شهادتها با ارزشهای بزرگ انسانی در تاریخ فراهم آمده است
ما مسئول آن هستیم که امتی بسازیم از خویش تا برای بشریت نمونه باشیم . . .
رسالتی به این سنگینی رسالت حیات و زندگی بخشیدن به بشریت بر عهده ماست که زندگی روزمره مان را عاجزیم خدایا ! این چه حکمت است ؟؟؟؟
اکنون شهیدان کارشان را به پایان رسانده اند و ما شب شام غریبان می گیریم و پایانش را اعلام می کنیم
و می بینی چگونه در جامه گریستن به حسین و عشق به حسین با یزید همدست و همداستانیم ؟ او که میخواست این داستان به پایان برسد !!!
. . .
***********
و اکنون حسین با همه هستی اش آمده است تا در محاکمه تاریخ در کنار فرات شهادت بدهد
شهادت بدهد به سود همه مظلومان تاریخ. . .
شهادت بدهد که چگونه این جلاد ضحاک مغز جوانان را در طول تاریخ می خورده است . با علی اکبر شهادت بدهد !
و شهادت بدهد که در نظام جنایت و در نظام های جنایت چگونه قهرمانان می میرند . با خودش شهادت بدهد !
شهادت بدهد که در نظام حاکم بر تاریخ چگونه زنان یا اسارت را باید انتخاب می کردند و ملعبه حرمسراها م یبودند یا اگر آزاده باید می ماندند باید قافله دار اسیران باشند و بازمانده شهیدان . با زینبش !
و شهادت بدهد که در نظام ظلم و جور و جنایت جلاد جائر بر کودکان شیرخوار تاریخ نیز رحم نمی کرده است . با کودک شیرخوارش !
دوستان !
در این تشیعی که اکنون به این شکل که میبینیم در آمده است و هر کسی بخواهد از آن تشیع راستین جوشان بیدار کننده سخن بگوید پیش از دشمن به دست دوست قربانیش می کنند سرمایه های بسیاری نهفته است
یکی از بهترین و حیات بخش ترین سرمایه هایی که در تاریخ تشیع وجود دارد شهادت است !
ما از وقتی سنت شهادت را فراموش کرده ایم و به مقبره داری شهیدان پرداخته ایم مرگ سیاه را ناچار گردن نهادیم !
از هنگامی که به جای شیعه علی بودن شیعه حسین بودن شیعه زینب بودن یعنی " پیرو شهیدان بودن " زنان و مردان ما "عزادار شهیدان شده اند و بس" در عزای همیشگی مانده ایم !!
چه هوشیارانه دگرگون کرده اند پیام حسین را ! پیامی که خطاب به همه انسانهاست !
اینکه حسین فریاد میزند - پس از اینکه همه عزیزانش را در خون می بیند و جز دشمن و کینهتوز و عارتگر در برابرش نمیبیند- " آیا کسی هست که مرا یاری کند ؟" مگر نمی داند که کسی نیست ؟ این سوال سوال از تاریخ فردای بشری ست و این پرسش از آینده است و از همه ما !
اما این دعوت را این انتظار یاری را این پیام حسین را - که "شیعه میخواهد " و در هر عصری و هر نسلی "شیعه میطلبد" - ما خاموش کردیم !! به این عنوان که به مردم گفته ایم که حسین "اشک میخواهد" ضجه میخواهد و دگر هیچ پیام دیگری ندارد . مرده است و عزادار می خواهد نه شاهد شهید حاضر در همه جا و همه وقت و "پیرو"
********
هر انقلابی دو چهره دارد : اول "خون" دوم "پیام "
آنها نشان دادند شهید نشان می دهد و می آموزد و پیام می دهد که در عصر نتوانستن و غلبه نیافتن با مرگ خویش بر دشمن پیروز شود و اگر دشمنش را نمی شکند رسوا کند !
حسین یک درس بزرگتر از شهادتش به ما داد ه است و آن نیمه تمام گذاشتن حج و به سوی شهادت رفتن است . حجی که همه اجدادش برای احیای این سنت جهاد کردند . تا به همه حج گزاران و مومنان به ابراهیم بیاموزد :
"اگر امامت نباشد اگر رهبری نباشد اگر هدف نباشد اگر حسین نباشد و اگر یزید باشد چرخیدن بر گرد خانه خدا با خانه بت مساوی است .
آری هر انقلابی دو چهره دارد خون و پیام !
رسالت نخستین را حسین و یارانش امروز گزاردند رسالت خون !
رسالت دوم رسالت پیاماست از امروز عصر آغاز می شود این رسالت بر دوشهای ظریف یک زن "زینب"! زنی که مردانگی در رکاب او جوانمردی آموخته است ! و رسالت زینب دشوارتر و سنگین تر از رسالت برادرش .
وارد شهر جنایت پایتخت قدرت و قساوت پایتخت ستم و جلادی شده است .
آرام پیروز سراپا افتخار بر سر قدرت و قساوت بر سر بردگان مزدور فریاد میزند :
" سپاس خدای را که این همه کرامت و این همه عزت به خاندان ما عطا کرد " افتخار نبوت" "افتخار شهادت "
زینب رسالت رساندن پیام شهیدان زنده اما خاموش را به دوش گرفته است .
اگر یک خون پیام نداشته باشد در تاریخ گنگ می ماند . اگر یک خون پیام خویش را به همه نسل ها نگذارد جلاد شهید را حصار یک عصر و یک زمان محبوس کرده است !
رسالت زینب پیامی است به همه انسانها به همه کسانی که بر مرگ حسین میگریند !
پیام زینب به آنهاست که :
" ای همه ! و ای هر کس که به پیام محمد مومنی خود بیندیش و انتخاب کن
پیام شهیدان کربلا را بشنو بشنو که گفته اند : " کسانی می توانند خوب زندگی کنند که میتوانند خوب بمیرند ! ای همه کسانی که پس از مایید این خاندانی است که هم هنر خوب زیستن را به بشریت آموخته است و هم هنر خوب مردن را زیرا هر کس آنچنان می میرد که زندگی می کند !"
پیام اوست به همه بشریت که اگر دین دارید "دین" و اگر ندارید "حریت"-آزادی بشری- مسئولتی بر دوش شما نهاده است !
هر کسی که می داند مسولیت شیعه بودن یعنی چه مسئولیت آزاده بودن یعنی چه باید بداند که در نبر همیشه تاریخ و همیشه زمان که همه صحنه ها کربلاست و همه ماهها محرم و همه روزها عاشورا !!!!!
باید انتخاب کند یا خون را یا پیام را یا حسین بودن را یا زینب بودن را یا آنچنان مردن را یا اینچنین ماندن را
رسالت زینب پس از شهادت :
آنها که رفتند کار حسینی کردند
آنها که ماندند باید کاری زینبی کنند
وگرنه یزیدی اند !!!!
هوالعزیز
اتفاق جالبی افتاد !!!!
مطلبی که برای امشب داشتم که در مورد شهادت بود تمامش پاک شد !!!
فکر مکنید چرا این اتفاق افتاد ؟
شاید باید بیشتر فکر کنم ؟!
مطلب این شبم در مورد شهادت بود حقیقت شهادت
چرا اینطور شد ؟
باید جی بفهمم از این اتفاق؟
آیا اتفاق بود یا هدفی در پیش بوده ؟
منو ببخشید
شب دوم
عمار پنجاه سال جهاد کرد
و یک روز شهادت !
ازاو جالبتر
حر
یک عمر خیانت کرد و یک روز
شهادت
به نظرتون ازاین چی میشه فهمید؟
اینکه تفاوتی بین یک عمر درستی و یک عمر بدی نیست ؟
تنها لحظه آخر مهمه ؟
یا
تصمیماتی که در لحظه میگیریم رو اهمیت بدیم ؟ ثانیه ها رو بیشتر اهمیت بدیم ؟
یا
خدا میخواست حر حر بشه ؟ یا حر خودش حر شد ؟
شاید باید روز عاشورا بیشتر فکر کرد . . .
نظر شما چیه ؟
هوالحق
دوست من ! خواننده خوب وبلاگ !
اهل هر دین و مذهبی با هر عقیده و باوری که هستی ازت صمیمانه می خوام حالا که به هر دلیلی این وبلاگ رو باز کردی و می بینی این مطلب رو بخونی و فکر کنی و بری
می دونم نوشتن نظر وقتت رو می گیره پس اگه دوست نداشتی هیچی ننویس و آدرس وبلاگت رو یا آدرس پست الکترونیکیت رو واسم بذار اما خواهش می کنم بخون و بعد صفحه رو ببند
این نذر منه ! اگه همه غذا و شربت نذر می کنن تا به جسم برسه من نوشتن این مطالب رو که با خوندنش مطمئنم به اندازه شربت ، گوارای روحت خواهد بود انتخاب کردم
من کمتر و کم اطلاع تر از اونیم که از ذهن خودم در مورد واقعه کربلا بنویسم برای همین گزیده کتابی معتبر رو اینجا گذاشتم
مخاطب خوب من ! تا سه شب همراه من باش ! ممنونم !
شب اول
بسم الله المالک القهار الجبار المنقم
امروز سخن گفتن بسیار مشکل است . . .
درباره کاری که حسین در تاریخ کرده است ، بسیار سخن گفته اند ...
عظمت حسین از یک سو ، و شخص بینی ما ، از سوی دیگر موجب شده است که آنچه را از حسین بزرگتر است ، در زیر درخشش عظمت حسین ، نبینیم
و آن چیزی که از حسین بزرگتر است آن چیزی است که حسین به خاطر آن قربانی شده است .
این است که همواره از حسین سخن گفته ایم ، اما هرگز از آنچه که حسین به خاطر آن سخاوتمندانه خود را قربانی کرده است ، یاد نکرده ایم .
****
شهادت
آمیزه ایست از یک عشق گدازان و از یک حکمت عمیق و پیچیده
****
مکتب حسین
حسین در اتصال به آن تسلسل نهضتی که در تاریخ ابراهیمی وجود دارد معنی میدهد و باید معنی شود و انقلابش باید تفسیر و توجیه گردد. به صورت مجرد حسین را در تاریخ مطرح کردن و جنگ کربلا را به صورت یک حادثه تاریخی مجرد از پایگاه های تاریخی و اجتماعیش جدا کردن موجب می شود که آنچه را معنی ابدی دارد و همواره زنده است ، به صورت یک "حادثه غم انگیز گذشته" در بیاوریم – چنانکه در آورده ایم – و در برابرش فقط بگرییم –چنانکه می گریم -...
****
سالهای حوالی 60 هجری
یاران نخستین انقلاب ، پروردگان مکتب شخص " محمد" سه گروه شده اند :
گروهی که انحراف را نتوانستند تحمل کنند ، فریاد کشیدند و کشته شدند ابوذر، میثم ،. . .
گروه دوم که در اوضاع سختی که حق پرستی جانبازی میخواهد و مسلمان راستین ماندن نه فتح دارد ، نه غنیمت بلکه شکنجه دارد و زندان . توجیه تازه ای به ذهنشان آمد " بهشت را به جای اینکه در جبهه جهاد بدست آوریم در کنج امن خلوت با خداوند و گوشه های انزوای تاملهای عاشقانه با خداوند در روزه و نمازهای نافله طولانی .. ." عبدالله عمر
سومین گروه دسته ای از جبهه بدر و احد و حنین و از مدینه جهاد و هجرت و کنار پیغمبر اسلام ، افتخاراتی را که جمع کرده بودند آوردند و صاف و راست در کاخ سبز معاویه به فروش رساندند و پولش را گرفتند ابودرداء ، ابوهریره ، ابوموسی
****
اکنون سال 60 هجری
حسین ظاهر شده است . . .
آیا حسین هم می تواند همانند زاهدان به گوشه خلوت عبادت بخزد ؟ و به نام فرزند علی و فاطمه ، بهشت برایش تضمین شده بود ، خاموش بماند ؟؟؟!!!!
یا چون نمی تواند مبارزه سیاسی کند بنشیند و به مبارزه علمی و فکری بپردازد ؟؟؟!!!
معاویه از خدا می خواهد که امام حسین بیاید و در خود مسجد دمشق بنشیند و فقه درس بدهد ، تفسیر درس بدهد ، بودجه اش کاملا تامین است ! فقط به کارهای سیاسی که برای اما م سبک است ! کاری نداشته باشد ...
ولی
حسین می داند که " ارزش هر کاری در جامعه به اندازه ایست که دشمن از آن کار ضرر مببیند "
Ô آغاز قیام Ï
من به سوی مرگ می روم . . .
اگر حسین پنهانی و تنها از شهر بیرون می رفت و خودش را به قبایلی می رساند ، اگر به همان شکل که پیغمبر مهاجرت کرد – از مکه به مدینه - حسین از مدینه به کوفه مهاجرت مخفیانه کرده بود و بعد از مدتی حکومت مرکزی ناگهان او را در کوفه میدید – در میان شورشی ها – معلوم بود که حسین به عنوان
قیام علیه حکومت دست به کار شده است .
اما
با شکل کاروانی که حرکت می دهد و شکل حرکتی که انتخاب می کند ، نشان می دهد که حسین برای کار دیگری حرکت کرده است ، کاری که :
نه گریز است
نه انزوا است
نه تسلیم است
نه ترک مبارزه سیاسی برای آغاز مبارزه فکری و علمی و فقهی و اخلاقی و امور خیریه
نه قیام سیاسی است
چه کاری؟
عصری است که اندیشه ها فلج است ، شخصیت ها فروخته شده است ،وفاداران تنها هستند ، پارسایان گوشه گیرند ، جوانان یا مایوس یا فروخته شده ، گذشتگان و بزرگان یا گذشته یا شهید شده یا خاموش و خفه شده اند یا فروخته شده اند و همه پایگاه های حقیقت را بر سر وفادارانش ویران کرده اند
و اکنون حسین به عنوان یک رهبر مسئول می بیند اگر خاموش بماند تمام اسلام به صورت یک
"دین دولتی" در میآید . . .
این است که اکنون حسین در برابر دو " نتوانستن " گرفتار شده است
نه می تواند خاموش بماند که وقت از دست می رود همه چیز ریشه کن می شود و زودوده و یا تسلیم باشد
نه می تواند حمله کند
تنها مانده با دستهای خالی اما بار سنگین همه این مسئولیت تنها بر دوش اوست
مسئولیت از " آگاهی و ایمان" پدید می آید نه از " قدرت و امکان" . هر کس بیشتر آگاه است ، بیشتر مسئول است و از حسین آگاهتر کیست ؟
باید بجنگد اما نمی تواند ! شگفتا ! " بایستن " و " نتوانستن " !
" نتوانستن " نیز او را از این " بایستن " معاف نمی کند
چه ، این مسئولیت بر دوش آگاهی انسانی اوست ، زاده " حسین بودن " اوست ، نه " توانا بودنش " و او در تنهایی و عجز بی سلاح و بی همراه نیز " حسین " است !!!
پس چه کند ؟
آری "حسین بودن " او را به نبرد با " یزید بودن " می خواند ، ولی سلاحی برای نبرد ندارد !
آیا باز هم وظیفه دارد که بجنگد ؟
همه متولیان عقل و دین ، نصیحتگران شرع و عرف ، مصلحت پرستان صلاح و منطق ، همه ، یک صدا
می گویند : " نه ! "
و حسین می خواهد بگوید : " آری "
چگونه ؟!
تمامی فلسفه رستاخیز حسین همین است همین " آری" !
یعنی چه آری؟
یعنی که در عجز مطلق ، در ضعف مطلق ، یک انسان آگاه و آزاد که ایمان دارد ، در عصر سیاهی و سکوت ، در برابر غضب و جور ، باز هم مسئولیت جهاد دارد.
فتوای حسین این است : " آری"!
در"نتوانستن" نیز "بایستن "هست . برای او زندگی عقیده و جهاد است . بنابراین اگر او زنده است و به دلیل اینکه زنده است ، مسئولیت جهاد در راه عقیده را دارد .
"انسان زنده" مسئول است و نه فقط انسان "توانا ".
و از حسین زنده تر کیست ؟
"توانستن" یا " نتوانستن " ، ضعف یا قدرت ، تنهایی یا جمعیت ، فقط "شکل" انجام رسالت و "چگونگی" تحقق مسئولیت را تعیین می کند و نه" وجود" آن را .
آری ، در روزگار سیاهی که
اشرافیت جاهلی ، جان دوباره میگیرد ،
زور : جامه زیبای تقوا و تقدس می پوشد
آرزوی آزادی و برابری : فرو می میرد
جاهلیت قومی ، میراث خوار" انقلاب انسانی" میشود
کتاب راستی : بر سر نیزه های فریب بالا می رود
از حلقوم مناره های مسجد ، اذان شرک به گوشم یرسد
گوساله زرین سامری ، بانگ توحید برمی دارد
بر سنت ابراهیم ، نمرود تکیه می زند
جلاد ، شمشیر جهاد به دست می گیرد
ایمان : " داروی خواب" و" آلت کفر" قرار میگیرد
رنج مجاهدان همه بر باد می رود و برای منافقان گنج باد آورده می آورد
جهاد = قتل عام
زکات = غارت عموم ، نماز = فریب عوام
توحید = نقاب شرک اسلام = زنجیر تسلیم
سنت ، پایگاه حکومت
قرآن = ابزار جهل
روایت = آلت جعل
شلاقها دوباره بر گرده ها فرو میاید ملتها دوباره به اسارت پیشین کشیده می شوند و آزادی باز به بند همیشگی گرفتار میشود
و اصحاب فضیلتهایی را که از دوره ایمان وجهاد کسب کرده بودند و در انقلاب بهایی گران یافته بودند ارزان فروختند
سلام
میشه اولین چیزی که به ذهنت رسید رو بگی ( با دیدن این تصویر )
این اولین چیز می تونه
اولین حس
اولین آرزو
اولین خاطره
اولین . . .
باشه !
آنگاه که تنها شدی
و
در جستجوی یک تکیه گاه مطمئن هستی . . .
بر من توکل کن !