به نام توبی نظیر زیبای من به نام تو بی همتا
نزدیک توام مرا مبین دور
پهلوی منی مباش مهجور
آنکس که بعید شد زمعمار
کی گردد کارهاش معمور ؟؟
چشمی که ز چشم من طرب یافت
شد روشن و غیب بین و مخمور
هر دل که نسیم من برو زد
شد گلشن و گلستان پر نور
بی من اگرت دهند شهدی
یک شهد بود هزار زنبور
بی من اگرت امیر سازند
باشی بتر از هزار مامور
می های جهان اگر بنوشی
بی من نشود مزاج محرور
این حقیقت روبه خودم و شما تقدیم می کنم .
امیدوارم این نقش رو با "قلم عمل" رو لوح دلمون ثبت کنیم و در جستجوی نقشهای زیبای دیگه باشیم تا در آخر "تابلوی عمرمون" رو با نقشهای موزون و زیبای "مهربان عالم" به خودش تقدیم کنیم .
فروردین زیبای من داره میره و تا سال دیگه بر نمی گرده . امیدورام بهترین طرح ها رو در این ماه با شکوه حک کرده باشیم .
به نام تو مهربانترینم
معبودم !
مرا این عزت بس
که بنده تو باشم . . .
و این فخرم بس
که پروردگارم تو باشی
تو آنچنانی که من دوست دارم
پس مرا آنسان که می خواهی بگردان . . .
ساعت ۱۱:۳۰ امشب ۲۳ ساله می شم . روز تولد رو باید جشن گرفت چون روزیه که توسط یه خلاق مهربون آفریده شدیم و پست خطیر جانشینی او در روی زمین به ما واگذار شده !!! روزی که به عنوان پیام آور به سمت زمین فرستاده شدیم . این همه اتفاق ناب و زیبا به نظر شما جشن گرفتن نداره ؟؟؟
به ما پیام نیکی و زیبایی و خوبی داده شده تا به انسانهای هجرت زده ی دنیا برسونیم که " آهاااای ! یه خدای مهربون یه بی همتا اون بالا بالاها حواسش به شما هست و مراقبتونه از غمهاتون ناراحت می شه و می خواد که شاد باشین
چرا حواستون نیست؟ چرا بد خودتون رو می خواین ؟
چرا تیغ برنده عشق و محبت رو که بهتون داده شده رو اشتباه استفاده میکنین ؟ چرا به جای بریدن ریسمانها و طنابهای بسته شده در طول حیات این دنیا به پاهاتون دارین بالهای پروازتون رو زخمی و خونین می کنین ؟ بدون بال چطوری می خواین پرواز کنین ؟ اون بالا بالاها یکی منتظرتونه که بیاین پیشش . . ."
و از این قبیل پیامهای شفاف و روشن که هیچ ابهامی در خودشون ندارن و راه رو نشون می دن . . .
حالا چه جوریاست که نه تنها پیام رو نمی رسونیم بلکه خودمون هم یادمون میره با اینکه تو گوش همه ما اینا زمزمه شده دیگه اینو خدایی نمی دونم . . .؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
هر کی هر موقع به دنیا اومده تولدش مبارک
نوزاد یک روزه ماه منیر
گزین کن هر چه می خواهی و بستان
چو مارا بر همه عالم گزیدی . . .
